Στη δική μου περίπτωση ταιριάζει το τραγούδι… “Γιατί;”
Λοιπόν… Με τον Ν. γνωριστήκαμε πριν από πέντε χρόνια μέσω κοινού μας φίλου. Εγώ 19, αυτός 22. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος και για τους δύο, αλλά δεν είπαμε τίποτα. Βγαίναμε όλοι μαζί παρέα για ποτό, για καφέ, beach party… Μην τα πολυλογώ, μετά από τρεις μήνες τα φτιάξαμε.
Περνούσαμε καταπληκτικά. Όλη μέρα μου έστελνε μηνυματάκια για να μου υπενθυμίζει πόσο του λείπω, πως είμαι το μωράκι του, η μία και μοναδική που αγάπησε και θα αγαπάει για πάντα…. Κι εγώ το ένιωθα αυτό: ότι είναι ο άντρας που θα περνούσα τα υπόλοιπα χρόνια μαζί του.
Στους έξι μήνες σχέσης αποφασίσαμε να συζήσουμε. Παρά τις αντιρρήσεις του μπαμπά και της μαμάς, βρήκαμε ένα διαμερισματάκι και μετακομίσαμε αμέσως. Φοβόμουνα τη συγκατοίκηση, γιατί νόμιζα ότι θα σκότωνε τον έρωτά μας, αλλά δεν ήτανε έτσι. Τον έκανε πιο δυνατό!!!
Κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρια κάναμε ταξιδάκια. Μας άρεσε πολύ και στους δύο. Ένιωθα ότι η αγάπη μας φούντωνε όλο και πιο πολύ!!! Ένιωθα πως ο Ν. ήτανε κάτι παραπάνω από αγάπη, κάτι που δεν μπορούσα να το ερμηνεύσω. Κι αυτός το ίδιο έλεγε.
Περνούσανε τα χρόνια και ο Ν. κι εγώ αγαπιόμασταν όλο και πιο πολύ!!!
Φέτος το καλοκαιράκι αποφασίσαμε να πάμε διακοπές σε κανένα ελληνικό νησί. Μετά από σκέψη αποφασίσαμε Σαντορίνη. Ήμουνα τόσο χαρούμενη που θα πηγαίναμε εκεί. Ήθελα να βλέπουμε μαζί το ηλιοβασίλεμα, ήθελα να κάνουμε βόλτες όλη μέρα μαζί, ήθελα… ήθελα… Πολλά ήθελα!!!
Φτάνουμε λοιπόν στο νησί, πάμε στο ξενοδοχείο να αφήσουμε τις βαλίτσες και προς ολοταχώς για μπανάκι! Μας βρήκε το βραδάκι να κολυμπάμε ακόμη, να με κρατάει αγκαλιά στην αμμουδιά και να μου λέει “σ’ αγαπώ και σε παρακαλώ μη με αφήσεις ποτέ γιατί θα πεθάνω…”. Πώς θα τον άφηνα, αφού και για μένα ήταν ό, τι είχα και δεν είχα…
Επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο και μέχρι να ετοιμαστώ για να πάμε για φαγητό ο Ν. βαριότανε να περιμένει και πήγε για καφεδάκι κάτω στο ξενοδοχείο. Αυτός ο καφές βέβαια κράτησε μιάμιση ώρα κι εμένα να τον ψάχνω, να τον παίρνω τηλέφωνα και ο Ν. να μην είναι πουθενά. Με τα πολλά… εμφανίστηκε και μου είπε σαν δικαιολογία πως βρήκε ένα φίλο από τα παλιά και πήγανε στο δωμάτιό του για ένα ποτό. Δικαιολογίες! Αλλά που να μου περάσει από το μυαλό; Τον πίστεψα φυσικά.
Για τρία βράδια γινόταν αυτό. Εξαφανιζόταν μέχρι να ετοιμαστώ για να βγούμε και γυρνούσε μετά από μία με δύο ώρες. Κάθε βράδυ μου έλεγε και διαφορετική δικαιολογία.
Μέχρι που ένα βράδυ, είπα να τον παρακολουθήσω, να μάθω επιτέλους που πάει για καφέ… Εγώ με το μαγιό ακόμη, αυτός φτιαγμένος στην τρίχα παρακαλώ, ξεκίνησε για το καθιερωμένο καφεδάκι, εκτός ξενοδοχείου.
Σε μια στιγμή τον έχασα από τα μάτια μου κι έμεινα μόνη σε ένα νησί, να περιπλανιέμαι και να ψάχνω τον Ν. Και ξαφνικά… σε ένα στενό… είδα αυτό που ευχόμουν να μην δω. Αυτός με μια άλλη, να κάνουν ότι κάνουν (δεν μπορώ ούτε να το πω)…
Δεν με είχε δει και περίμενα μέχρι να τελειώσουνε. Ήταν το χειρότερο μισάωρο της ζωής μου. Τους πλησίασα, τους έφτυσα και έτρεξα να εξαφανιστώ. Δεν έβλεπα που πήγαινα. Τα μάτια μου είχανε βουρκώσει από το κλάμα. Κατέληξα σε μια παραλία να κλαίω όλο το βράδυ και να προσπαθώ να απαντήσω στο ΓΙΑΤΙ; Γιατί να μου το κάνει εμένα αυτό; Εμένα που μου έλεγε πως μ’ αγαπάει και πως αν τον άφηνα θα πέθαινε; Δεν πρόλαβε, αφού σκότωσε πρώτα αυτός εμένα. Με κατέστρεψε, με διέλυσε…
Έπαιρνε τηλέφωνα όλο το βράδυ. Εγώ φυσικά δεν το σήκωνα και το έκλεισα. Περίμενα να ξημερώσει να μαζέψω τα πράγματά μου και να εξαφανιστώ. Ήξερα πως θα τον αντίκριζα το πρωί και το περίμενα… Για να μου δώσει έστω μια απάντηση… ΓΙΑΤΙ;
Έτσι κι έγινε. Μου είπε πως τη γνώρισε στο νησί, πως έτυχε… Ψέματα! Έμαθα μετά την πραγματική αλήθεια: τα είχανε τρεις μήνες κι όταν έμαθε αυτή ότι θα πηγαίναμε στο νησί έτρεξε να έρθει. Έτυχε… αλλά δεν πέτυχε!
Εγώ επέστρεψα στην Αθήνα μόνη. Αυτός έκλαιγε και με παρακαλούσε να τον συγχωρέσω και να επιστρέψουμε μαζί -πράγμα που δεν υπήρχε περίπτωση ποτέ να το κάνω. Πήγα στο σπίτι, μάζεψα τα ρούχα μου και επέστρεψα στο πατρικό μου. Εκεί οι γονείς μου τα είδαν όλα! Δεν το πίστευαν στα αφτιά τους αυτό που άκουγαν.
Να μην σας τα πολυλογώ, εγώ έπεσα σε κατάθλιψη μετά από αυτό. Οι γονείς μου φοβήθηκαν και κάλεσαν ψυχολόγο. Κι αυτός είναι που με κρατάει ζωντανή ακόμη και δεν έχω κάνει καμιά τρέλα. Ο Ν. δεν με έχει αφήσει σε ησυχία από τότε. Όλο με ενοχλεί κι όλο με κάνει χειρότερα. Δεν με αφήνει να γίνω καλά. Θέλει να τον συγχωρέσω λέει… Πως; Μετά από αυτό που μου έκανε… Με σκότωσε… Δεν μπορεί να με αναστήσει τώρα πια.
Έχουνε περάσει τρεις μήνες από το σκηνικό αυτό και με τη βοήθεια του ψυχολόγου νιώθω καλύτερα. Δεν ντρέπομαι να το πω. Χωρίς τη βοήθειά του θα ήμουνα ακόμη σε χάλια ψυχολογική κατάσταση.
Ο Ν. τελείωσε για μένα. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να σταθώ και πάλι στα πόδια μου και να νιώσω δυνατή, όπως ήμουνα κάποτε!
Γιατί σε αυτόν τον κόσμο που πάμε η ΤΡΙΤΗ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ‘ΜΑΙ!!!
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Ένιωσα καλύτερα που τα είπα σε κάποιον… για πολλοστή φορά!!!
Το πρώτο φιλί, το πρώτο βλέμμα, η γνωριμία. Η αμηχανία, τα ευτράπελα, το συναίσθημα. Κεραυνοβόλος έρωτας, σχέση πάθους, σχέση λάθους, χωρισμός… Στείλε τη δική σου ξεχωριστή ερωτική ιστορία και δες την δημοσιευμένη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;
Πες μας τη γνώμη σου, στείλε το σχόλιό σου!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Δημητρα λυπαμαι για ο,τι εγινε, αλλα απο το να εχεις κατι που δεν αξιζει καλυτερα που εληξε. Πολυ θρασος ο τυπος εφερε στις διακοπες κ τη γκ….να! Ελεος! Προχωραμε παρακατω, ο χρονος η καλυτερη γιατρεια…θα περασει!
kala ekanes koritsaki mou. apo esena h8ele na to sunxwreseis an tou to ekanes esu 8a se sunxwrouse?? oxi vevaia. kalh tuxh sou euxomai..
proxwra mprosta koukla!!!kala ekanes kai apeythinthikes se ediko..na ksereis pws agaph yparxei gia olous mas kapou ekei eksw..kai pistepse me thn epomenh fora den tha xreiastei na thn psakseis,tha se psaksei afth..kai afth th fora tha einai alhthinh!!!mhn stamatas na xamogelas..;)
Καλά απίστευτο αυτό που συνέβη..αυτοί οι άντρες μεσα στη ψευτιά και την προσποίηση..αυτό το τραγούδι του Χατζηγιάννη με εκφράζει απόλυτα..Παθούσα όπως καταλαβένετε..Α!Και κουράγιο…..
Prospathise na vreis mesa sou osi dinami exeis …Na thimsai oti den exantleitai pote! Na epikoinoneis kai na asxoleisai me anthropous kai katastaseis pou sou fernoun mono xara! Sinexise na eisai o eautos sou giati exeis brosta sou oli sou ti “zoi”.. H “zoi” mporei na min exei kordela alla einai to politimotero doro! Tha exeis akousei polles fores ola auta ta stereotipa “den sou aksize”,”kalitera pou egine tora”,”proa kai ola ta sxetika”… Prospathise na xamogelas opos sou eipane kai alles anagnostries kai min to vazeis kato. Moni sou tha katalaveis pote akrivos tha nioseis 100% kala… Alla mexri ekei sinexize na eisai kai na pernas kala … Antres iparxoun polloi kai prepei na tous dialegoume kai oxi na mas dialegoun!
kai na thimsai : H pio xameni apo oles tis meres mas einai ekeini pou den gelasame.
Filia polla
ax koritsi mou min kathesai kai skas gia kanenan!!!poli apla den aksize gia esena kai i zwi sinexizetai tha breis kapoion pou tha se agapaei pragmatika kai tha thimasai auton (ton n.)ka tha gelas me ta karagiozilikia tou!!!!pathousa eimai kai egw kai pio thima akomi apo esena alla akouse me den tha xaseis!!!!
kalio arga para pote kukla mu, kai se emena mu atixe, exasa ton kosmo katw apo ta podia mu …………alla ti na kaneis, na ta valeis me tin tixi su? oxi …..opote sinexizeis tis zoi su
Εμένα με πήρε τηλέφωνο η παράλληλη σχέση του που ήταν πρώην του γκόμενα , 7 μέρες πριν το γάμο!
Και μένα με κυνήγαγε χρόνια, ήμουν ”η ζωή του” ”θα πέθαινε χωρίς εμένα” μου φερόταν υπέροχα, αλλά από κάτω δούλευαν άλλα. Εδώ και 3 εβδομάδες είμαι σε έναν εφιάλτη. Όμως μέσα στην ατυχία μου και τα τεράστια και αλλεπάλληλα σόκ που πέρασα και περνάω, ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ! Και σύ είσαι τυχερή . Γλίτωσες νωρίς και είσαι και τόσο νέα. Όλα θα πάνε υπέροχα. Και ένα μήνυμα: Μην γίνεστε τα τρίτα πρόσωπα . Καμμιά μας δεν πρέπει. Το κόστος είναι μεγάλο!!!
Δήμητρα δεν υπάρχουν λόγια γι αυτή την κοροϊδία. Όσο μπορεί να σε παρηγορήσει να ξέρεις ότι δεν είσαι η μόνη που ζεις κάτι ανάλογο…εγώ όταν είχα περάσει παρόμοιο εφιάλτη είχα αρχίσει να κατηγορώ μέχρι και τον εαυτό μου…πως κάτι έκανα λάθος και εγώ το προκάλεσα!Τόσο χάλι… Τελικά βγήκα από αυτό το λαβύρινθο πολύ πιο δυνατή και συνειδητοποιημένη για το πόσο σκάρτοι μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι! Να ευχαριστείς που απλά σου άνοιξαν τα μάτια έστω και με αυτόν τον τρόπο και γλύτωσες! Καλή συνέχεια στη ζωή σου!