Καλησπέρα!
Ονομάζομαι Στέλλα και είμαι 25 ετών. Πέρυσι βγήκα από μια σχέση έξι χρόνων λόγω πολλών προβλημάτων που είχαν δημιουργηθεί.
Η σχέση αυτή ξεκίνησε ως σχέση εξ αποστάσεως και τα τελευταία δύο χρόνια είχε έρθει στην πόλη μου. Τέλος πάντων όλα αυτά τελείωσαν πέρσι όταν μπήκε στη ζωή μου ένα άλλο άτομο ηλικίας 39 ετών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Περνούσαμε πραγματικά υπέροχα. Ένιωθα να βρίσκομαι στα σύννεφα. Μέναμε μαζί λόγω δουλειάς και όταν πλέον γυρίσαμε σπίτια μας συνεχίστηκε αυτή η σχέση. Απλά άρχισε να γκρινιάζει ότι δεν του αφιερώνω πολύ χρόνο, ότι έχω πολλές άλλες προτεραιότητες…
Έχει τρομερή ανασφάλεια ότι κάποια στιγμή θα τον αφήσω… Τα βρίσκουμε, τον διαβεβαιώνω ότι δεν άλλαξαν τα συναισθήματά μου, απλά άλλαξε ο τρόπος ζωής μου… Συνεχίζεται αυτό τουλάχιστον μία φορά ανά δεκαπέντε μέρες… Ότι δεν του δίνω σημασία.
Και επίσης ζηλεύει πάρα πολύ οτιδήποτε κινείται και μου μιλάει. Δεν ξέρω τι να κάνω για να του διώξω αυτήν την ανασφάλεια.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μου λέει πως αν ήμουν πιο δοτική μαζί του δεν θα υπήρχαν αυτές οι ανασφάλειες, ούτε θα ζήλευε αν του πρόσφερα μια σιγουριά…
Δεν ξέρω πως να τον πείσω πως θέλω μόνο αυτόν και άσχετα που δεν είμαι τόσο εκδηλωτική (σαν άνθρωπος) νιώθω πάρα πολύ έντονα συναισθήματα για αυτόν…
Αρχίζουν να με ξενερώνουν αυτές οι ανασφάλειες. Νιώθω λίγο πιο άντρας σε αυτή τη σχέση…
Η γνώμη σας…???
Στέλλα
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;
Πες μας τη γνώμη σου, στείλε το σχόλιό σου!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ειναι φυσικο να φοβαται μη σε χασει. Τι να συνεβαινε δηλαδη? Το αντιθετο?
Πρόκειται όντως για ανασφάλεια, απ’ αυτήν που νιώθει κάποιος που πιστεύει ότι δεν παίρνει εντός μιας σχέσης τόσα όσα δίνει. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν ένα φοβερό ελάττωμα στις σχέσεις τους: υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ν’ απιστήσουν. Όχι για να επιβεβαιώσουν τον εγωισμό τους ούτε επειδή βρίσκουν κάτι “καλύτερο,” αλλά μόνο και μόνο επειδή ελπίζουν ότι στη νέα ερωτική περιπέτεια ή σχέση θα βρουν την αμοιβαιότητα που λείπει από τη νυν σχέση. Με άλλα λόγια, πρόκειται για απιστία από απόγνωση και είναι συχνό στα άτομα που έχουν τέτοιες ανασφάλειες. Αφήνοντας τώρα αυτό το θέμα (αν και καλό είναι να το γνωρίζεις), ας πάμε στο πιο σημαντικό. Για να νιώθει έτσι, όπως είπα παραπάνω, προφανώς πιστεύει ότι δεν νιώθετε τα ίδια πράγματα, γιατί δεν του προσφέρεις με τον ίδιο τρόπο όσα αυτός προσφέρει. Δοκιμάστε να περάσετε περισσότερο χρόνο μαζί παίρνοντας ρεπό ίδιες μέρες και πηγαίνοντας κάπου ή απλώς προσπαθήστε να κάνετε πράγματα μαζί όσο μπορείτε. Μπορεί ο άνθρωπος πολύ απλά να θέλει να περάσει χρόνο μαζί σου συζητώντας ή σιωπώντας (ή και τα δύο), αρκεί απλώς να έχετε τις δικές σας ώρες όπου να θυμάστε ότι είστε ζευγάρι. Επίσης, πρέπει να καταλάβει ότι καμιά φορά δεν είναι η χρονική διάρκεια αλλά η ποιότητα του χρόνου που περνάτε μαζί. Το να του αφιερώσεις “περισσότερο χρόνο” δεν λέει κάτι από μόνο του. Υπάρχουν ζευγάρια έγκλειστα όλη την ώρα σπίτι με μηδέν επικοινωνία, ενώ υπάρχουν ζευγάρια που βλέπονται μόνο Σαββατοκύριακα, αλλά περνούν τόσο καλά και όμορφα μαζί κι έχουν μια επικοινωνία άλλοι επιπέδου μεταξύ τους.
εσυ τι ακριβως νιωθεις?τα πραγματα ειναι απλα δε θελεις δεν ζοριζεσαι…γιατι τοσο αναλυση?εισαι 25 χρονων..
μα το θεμα είναι πως θελω ….και θελω να μην αμφιβαλλει για αυτα που νιώθω επειδή δεν πήγα μαζι του στο γιατρό ή επειδή ένα βράδυ ήμουν κουρασμένη και δεν πήγα σπιτι του…….ούτε να πιστεύει πως γλυκοκοιτάω τους πάντες επειδη απλα τους μιλάω ευγενικά ….υπάρχουν μέρες που περνάμε τέλεια και ξαφνικά έρχονται αυτές οι εκρήξεις που δε τις περιμένω
Αν ειναι όπως τα λες, είναι η κλασική περίπτωση του ζηλιάρη για αυτό και οι σχετικές εκρήξεις. Δε μπορείς να κάνεις κάτι εσύ, αυτός έχει το πρόβλημα, και δυστυχώς αν αυτός δε το δουλέψει δε πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Ενημέρωσέ τον σε μια ήρεμη συζήτηση και αν συνεχίσει, τότε πρέπει να πάρεις τις αποφάσεις σου.
Πρώτον ότι ένας άνδρας 39 ετών φέρεται τόσο ανώριμα θα έπρεπε όχι απλώς να σε ξενερώνει αλλά να σε προβληματίζει. Εφόσον δεν φλερτάρεις ανοιχτά και συνειδητά με άλλους δεν είναι καμία του δουλειά σε ποιους και με ποιους μιλάς. Δεν του ανήκει όλος σου ο χρόνος ούτε όλη σου η προσοχή. Αν ήταν 16 ετών θα το δικαιολογούσα αλλά στα 39 δείχνει προβληματικό άτομο. Η ζήλια είναι ολόδικη του και κακώς σου ζητά να απολογηθείς εσύ γι’ αυτό. Καλό θα ήταν να του πεις ότι οι ανασφάλειες έχουν να κάνουν με την δική του ζωή, τον τρόπο που μεγάλωσε, πως έμαθε να χειρίζεται καταστάσεις και η ιστορία του μέχρι την μέρα που σε γνώρισε. Αν υποφέρει υπό το βάρος των συναισθημάτων του να ζητήσει βοήθεια για να μπορέσει να τις χειριστεί. Aυτό που δεν μπορεί να κάνει (και δεν του επιτρέπεται να κάνει) είναι να μεταθέτει το πρόβλημα σε εσένα, να σε ελέγχει η να σε θεωρεί υπεύθυνη για κάτι που αφορά τον ίδιο και μόνο.
Και μια επισήμανση για σένα, είσαι νέα κοπέλα μην σκέφτεσαι με όρους κατίνας (αρσενικής και θηλυκής του 50), δεν είναι ‘γυναικεία φύση’ να είσαι ανασφαλής, οι γυναίκες έγιναν ανασφαλείς (η θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για τα προβλήματα και τις παθολογίες των ανδρών) λόγω καταπίεσης και άρνησης των επιθυμιών τους, ακρωτηριασμό της διαμόρφωσης ενός υγιούς ‘εγώ’. Οπότε καλύτερα να μην εκφράζεσαι όπως, ‘αισθάνομαι ο άνδρας της σχέσης’ (επειδή δεν είσαι ανασφαλής). Καλύτερα να βρεις κάποιον ώριμο χαρακτήρα (ώριμος στα χρόνια δεν σημαίνει τίποτα) να ερωτευτείς, στα 25 σου δεν σου αξίζει μια τόσο δύσκολη κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεσαι και το μόνο που μπορείς να κανείς είναι να προστατεύσεις το εαυτό σου και να απαιτήσεις να μην μεταθέτει την ευθύνη του εαυτού σε σένα.