Θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω σε ένα θέμα: μου αρέσει ένας γείτονάς μου (μένει σε διπλανό σπίτι), με τον οποίο γνωριζόμαστε εξ όψεως και όποτε με βλέπει με κοιτάει πολύ έντονα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εγώ στην αρχή δεν το είχα συνειδητοποιήσει και ήμουν αδιάφορη. Ωστόσο λέω να κάνω κάποια κίνηση.
Έχει κάποια από εσάς παρόμοια εμπειρία; Τι με συμβουλεύετε να κάνω; Να του μιλήσω (αν και τον βλέπω σπάνια τυχαία) ή να στείλω αίτημα στο facebook;
Περιμένω απόψεις…
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ευχαριστώ πολύ,
Μαριάννα
Το πρώτο φιλί, το πρώτο βλέμμα, η γνωριμία. Η αμηχανία, τα ευτράπελα, το συναίσθημα. Κεραυνοβόλος έρωτας, σχέση πάθους, σχέση λάθους, χωρισμός… Στείλε τη δική σου ξεχωριστή ερωτική ιστορία και δες την δημοσιευμένη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;
Πες μας τη γνώμη σου, στείλε το σχόλιό σου!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ζητα ζαχαρη!
Εγώ Μαριάννα μου είμαι της άποψης ότι όταν ένα αγόρι ενδιαφέρεται για μια κοπέλα την πλησιάζει..από κει και πέρα αν εσένα δεν σε απασχολεί αυτό και είσαι αποφασισμένη να κάνεις εσύ την κίνηση τότε και οι δυο εναλλακτικές είναι καλές..εγώ μάλλον αν ήμουν στην θέση σου πρώτα θα του έλεγα καμιά κουβέντα από κοντά και μετά αφού αποκτούσαμε μια γνωριμία θα του έστελνα και αίτημα.
Να του ζητήσεις τον κωδικό του wifi. Αλλά πρώτα απο όλα ξέρεις αν ειναι διαθέσιμος; Το οτι σε κοιτάει δεν σημαίνει οτι ειναι και ελεύθερος.
Χαιρετιέστε όποτε βλέπεστε; Και δεν μιλάτε καθόλου; Καλό είναι ν’ ανταλλάξετε μια-δυο κουβέντες πρώτα, αλλιώς ένα αίτημα στο Facebook μπορεί να φανεί πολύ άκυρο και θα είναι σα να πιέζεις καταστάσεις. Αν είναι να κάνεις κάποια κίνηση, ξεκίνα από τη face-to-face συζήτηση. Έπειτα, μπορείς στο μεταξύ να του στείλεις κι ένα αίτημα για να δεις μέσ’ από το προφίλ του τι ενδιαφέροντα έχει, αν έχει προσωπική ζωή κλπ. Όμως πρώτα κουβέντα από κοντά. Και αν του αρέσεις κι αποκτήσετε λίγο την άνεση να τα λέτε πού και πού, τότε μην ανησυχείς, θα φροντίσει κι εκείνος να βλέπεστε πιο συχνά (είτε κανονισμένα είτε “τυχαία”)!
Βασικά, δεν βλέπω το λόγο που σου αρέσει τόσο. Αν κατάλαβα σωστά απ’ αυτά που γράφεις, αρχικά ούτε που τον σκεφτόσουν, αλλά όταν είδες ότι εσύ δεν του φαίνεσαι αδιάφορη, ξαφνικά αποφάσισες ότι σ’ αρέσει. Αλλά να θυμάσαι ότι υποτίθεται πως αυτός σε θέλει, ότι εσύ άρεσες πρώτη σ’ εκείνον κι επομένως ας κάνει αυτός κίνηση, να μη μένει μόνο στα κοιτάγματα εφόσον θέλει κάτι από εσένα. Όχι ότι δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις καμιά κίνηση πρώτη, απλώς άσε τη μπάλα στη δική του μεριά, άσ’ τον να ψάξει αυτός τρόπο να σε προσεγγίσει. Να μάθουν οι άνδρες να μην τα περιμένουν όλα από εμάς πια.
Κάθε γειτονιά έχει και τη γειτόνισα που τα ξέρει όλα και όλους, γιατί δε την/τον ρωτάς διακριτικά για να μάθεις τι εστί το βερύκοκκο, πριν συνεχίσεις να φτιάχνεις σενάρια στο μυαλό σου… Συχνά αυτό το πρόσωπο είναι η διαχειρίστρια/ης και μη μου πεις ότι δεν έχεις το θάρρος… πρέπει να μιλάμε με τους ανθρώπους που μοιραζόμαστε την πολυκατοικία, κάτι μπορεί να χρειαστούν ή να χρειαστούμε. Και δε χρειάζεται να το πεις ξεκάθαρα, αλλά να ρήξεις άδεια για να ποιάσεις γεμάτα πχ. πόσες οικογένειες μένουν σε εκείνη την πολυκατοικία, άκουγα καβγάδες τις προάλες… είμαι σίγουρη ότι από μόνη/ος της/του θα σου τα πει όλα διαμέρισμα προς διαμέρισμα 🙂 μπορεί να πάρει λίγο χρόνο παραπάνω, αλλά είμαι σίγουρη οτι θα μάθεις αυτό που θέλεις 😀
Κατανοώ ότι έχουν αλλάξει οι εποχες και οι γυναίκες έχουν πάρει τα ηνία σε πολλά πράγματα και καταστάσεις, προς τιμήν τους βεβαια, αλλά μήπως, λέω μήπως αυτό το καστράκι να το αφήναμε το έρημο λίγο στους άντρες? Είναι που έιναι ευνουχισμένοι πρώτα απο τις μαναδες τους και έπειτα από τις γυναικες, μήπως με τον τροπο μας να τους αφηναμε να πάρουν καποιους πρωτοβουλίες όσον αφορά τουλαχιστον το ερωτικο παιχνιδι-φλερτ? Παραλληλα ,προσωπικά τουλαχιστον, δεν θεωρω ότι ειναι σωστό να ψαξεις να βρεις και να κανεις add καποιον που δεν εχεις προσωπικες επαφες, πόσο μαλλον ενα γειτονα που συναντας σπανια τυχαια,μεσω του facebook .Τι ειναι πια το facebook?? Γιατι γιναμε ντετεκτιβ στις προσωπικες ζωες των αλλων?? (που παει, με ποιους τρωει, τι μουσικη ακουει, αντι να τα μαθουμε κατ’ιδιαν σιγα σιγα).Γιατι βρισκουμε το θαρρος να “μιλησουμε” σε καποιον πίσω απο μια οθονη, δείχνοντας του εν τελει ότι υπηρξε και μια μορφη κατασκοπίας ώστε να τον βρούμε,αντι τη στιγμη που τον συναντουμε να του απευθυνουμε τον λόγο face to face και να βρουμε οποιαδηποτε δικαιολογια για να πιασουμε κουβεντα??? Δεν κατανοω τη σημερινη εποχη και ισως να μην θελω να την κατανοησω. Όλο αυτο το παιχνιδι με τα social media, εχει ξεφυγει, δεν μου αρεσει, το απορριπτω απλά. Το ιντερνετ ειναι ενα μαχαιρι, με αυτο κοβεις ψωμί, μπορει να κοψεις ομως και το λαιμο σου. Εμεις διαλεγουμε πως θα το χρησιμοποιησουμε……
Συμφωνώ με τη Δώρα, το Facebook είναι για ανθρώπους που ήδη γνωρίζονται στην πραγματικότητα και ο πιο σωστός τρόπος είναι να ρωτήσεις τον άλλον τι του αρέσει, όχι να σκαλίζεις προφίλ και να προβαίνεις σε συμπεράσματα. ʼλλωστε, δεν σου κοστίζει κάτι το να του μιλήσεις. Η ιδέα του κουτσομπολιού από τη Τζένη είναι καλή, για να ψαρέψεις ποια είναι η οικογενειακή του κατάσταση και να ξέρεις αν μπορείς να έχεις προσδοκίες ή όχι, όμως μην περιμένεις να τα μάθεις όλα. Αν κάθε βράδυ είναι και με άλλη και είναι ασταθής στις σχέσεις του, αυτό δεν μπορεί να το ξέρει η γειτόνισσα, γιατί δεν τον βλέπει να φέρνει γυναίκες στο σπίτι του (υπάρχουν και τα σπίτια των γυναικών ή το αυτοκίνητο γι’ αυτά τα πράγματα). Αν δεν μιλήσεις με τον άνθρωπο και δεν τα λέτε τακτικά για κάποιο διάστημα, δεν μπορείς να ξέρεις τίποτα για σίγουρα.
Ποσο χρονων εισαι 10;;;;