Όμορφη, ανοιχτόκαρδη και ευχάριστη η Υβόννη Μπόσνιακ μιλάει για τη ζωή της, τη νέα επιχειρηματική της δραστηριότητα, τα πράγματα που αγαπάει και τον άνδρα της ζωής της, Αντώνη Ρέμο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, από μητέρα Γαλλίδα και πατέρα Κροάτη. Έχει έναν αδελφό και μία αδελφή. «Ήμουν ανοιχτό και χαρούμενο παιδί, είχα λίγους, αλλά καλούς φίλους. Η αδελφή μου, από τα παιδικά μας ακόμη χρόνια, παραμένει η καλύτερή μου φίλη. Στην εφηβεία μας εννοείται πως μαλώναμε. Εγώ της έκλεβα τα ρούχα από την ντουλάπα κι εκείνη μου πετούσε το make-up από το παράθυρο. Ήταν τα τυπικά καβγαδάκια της ηλικίας. Ωστόσο, υπάρχει πολλή αγάπη ανάμεσά μας. Ήμουν ανασφαλής και ίσως γι’ αυτό δεν ήθελα μεγάλες παρέες γύρω μου. Δεν ένιωσα ποτέ περίεργα στο σχολείο λόγω της καταγωγής μου, αλλά το χαρακτήρα μου τον διαμόρφωσα στα 14 μου. Τότε ήταν που πάτησα γερά στα πόδια μου. Ποτέ δεν έκανα μεγάλα σχέδια. Ήθελα να ζω για το σήμερα και όχι για το αύριο» λέει η Υβόννη στο People.
Επιθυμία της ήταν να γίνει γιατρός, αλλά τελικά σπούδασε παιδαγωγός.Στη Γερμανία, αρκετές φορές τής έλεγαν –στο δρόμο ή ακόμη και στο κομμωτήριο– να κάνει το μοντέλο, αλλά δεν την έπειθαν. Μέχρι που ο πατέρας της, βλέποντας μια σοβαρή αγγελία για ένα πρακτορείο μοντέλων, την παρακίνησε να το κάνει, παρόλο που ήταν πολύ αυστηρός. «Άρχισα το μόντελινγκ στα 14. Τα καλοκαίρια πήγαινα με direct bookings σε διαφορετικές χώρες. Όταν πλέον τελείωσα το σχολείο, άρχισα να ταξιδεύω περισσότερο, έμενα ένα μήνα σε κάθε χώρα, έβλεπα τον τρόπο δουλειάς, μέχρι που ήρθα στην Ελλάδα και δεν έφυγα ποτέ. Ως μοντέλο, πρέπει να κάνεις τους άλλους να σε σέβονται. Αν κάποιος με αντιμετωπίζει σαν ένα άβουλο ον, πολύ απλά δεν θα κάνω τη δουλειά».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Έχοντας συμπληρώσει επτάμισι χρόνια στην Ελλάδα, υπέγραψε τη δική της σειρά ρούχων. «Δεν κάνω ποτέ σχέδια για το μέλλον» επαναλαμβάνει συχνά. «Από μικρή ακόμη ήθελα να είμαι minimal chic. Στα 14 μου, η μητέρα μου μου έλεγε να μην ντύνομαι σαν 30άρα, αλλά εμένα μου άρεσε αυτό το στιλ. Δεν πηγαίνω σύμφωνα με τη μόδα, ούτε κοπιάρω τα περιοδικά για να ντυθώ….» εξομολογείται στο People.
Το άλλο της μεγάλο πάθος, είναι η μαγειρική. «Από τη μέρα που περπάτησα, πρέπει να είχα μαχαίρι και να έκοβα κρεμμύδια» αστειεύεται. «Έμπαινα από πολύ μικρή ηλικία στην κουζίνα. Τρώω τα πάντα, αλλά όταν μαγειρεύω δεκαπέντε ώρες τη μέρα, επειδή θέλω να κάνω το τραπέζι σε πολλά άτομα, στο τέλος δεν έχω όρεξη να φάω, αφού συνέχεια δοκιμάζω. Στο μέλλον, σίγουρα θα κάνω και κάτι άλλο, που θα έχει σχέση με το φαγητό. Το μαγείρεμα είναι ψυχοθεραπεία για μένα. Είμαι τρελή με την κουζίνα μου, θέλω να έχω τα πάντα, κάθε σκεύος και κάθε εξάρτημα» λέει η Υβόννη με χαμόγελο.
Πριν την ακούσουμε να μιλάει και να εκφράζεται αυθόρμητα, με γλυκύτητα και ηπιότητα, τη γνωρίζαμε ως το κορίτσι του Αντώνη Ρέμου. Τη συγκεκριμένη «θέση» ανέκαθεν συνόδευαν κακεντρεχή σχόλια, κυρίως για την ίδια, αλλά και για το σύντροφό της. Πώς ένιωθε, αλήθεια, εκείνη; «Είμαι πολύ περήφανη για το σύντροφό μου. Είμαι η γυναίκα που θέλει να βρίσκεται δύο βήματα πίσω από τον άντρα της. Παραδοσιακή στους ρόλους.Τιμή μου που έχω έναν άντρα που είναι τόσο δυνατός. Γιατί, λοιπόν, να αισθανθώ άσχημα πίσω από τον Αντώνη; Όχι, είναι ο άντρας μου. Φυσικά και μπορώ να μιλήσω για τη σχέση μας, θέλω πράγματι να μοιραστώ την ευτυχία μου, αλλά δεν υπήρχε λόγος να βγαίνω και να αρχίσω να μιλάω για τον Αντώνη, όταν με πλησίαζαν κάμερες και δημοσιογράφοι». Επίσης, είναι ευρέως γνωστό από τα λεγόμενα του ίδιου του ερμηνευτή ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του η Υβόννη ήταν δίπλα του. «Τα δύσκολα στο τέλος αποκαλύπτονται ωραία. Όταν περνάς δυσκολίες μέσα στη σχέση σου, γίνεσαι ακόμη πιο δυνατός. Είμαι υπερήφανη που ήμουν δίπλα του στα δύσκολα, όπως κι εκείνος ήταν στο πλάι μου στις δικές μου δυσκολίες. Μέσα σε μια σχέση, οι δυσκολίες είναι το σημαντικότερο πράγμα. Μέσα από τα λάθη σου, μαθαίνεις να κάνεις το σωστό» εξομολογείται η Υβόννη στο People.
Μπορεί να σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά εκείνη είναι εκνευριστικά συνεπής και μανιακή με το χρόνο, πράγμα που ο Αντώνης Ρέμος δεν διαθέτει ως στοιχείο. Μπορεί δηλαδή να τον περιμένει με τις ώρες. Ως γυναίκα, φυσικά και δεν θα ζητούσε ποτέ από εκείνον να παντρευτούν. «Θέλω να είμαι με αυτό τον άντρα, δίχως να με νοιάζει το πώς. Είμαι ευτυχισμένη, είναι ο άντρας μου, με ή χωρίς επίσημα χαρτιά. Οτιδήποτε κι αν συμβεί, είμαι έτοιμη να το ζήσω, αλλά το τονίζω ξανά πως δεν κάνω σχέδια για το αύριο. Κι έτσι λοιπόν να μείνουμε με τον Αντώνη, πάλι χαρούμενη θα είμαι». Την ευτυχία τής τη δίδαξε η μητέρα της, με τον πιο εύκολο και απλό τρόπο, δείχνοντάς της πως οτιδήποτε βλέπει μπορεί να είναι ωραίο.
Διάβασε περισσότερα στο People που κυκλοφορεί
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ