Γεια σας!
Ίσως να σας φανούν ασήμαντα όλα αυτά που θα σας πω, μα δεν έχω που αλλού να μιλήσω! Είμαι 22 χρόνων και μόλις τελείωσα τη φοιτητική μου ζωή. Μπροστά μου όλα φαίνονται βουνό. Γυρίζω πίσω στο πατρικό σπίτι, σε μια πόλη που δεν μου αρέσει, γιατί δεν έχει επιλογές, ούτε ζωή. Δεν έχω παρέες εκεί, γιατί καταλαβαίνετε πως μετά από τέσσερα χρόνια οι πίσω παρέες φθείρουν. Και το κυριότερο, δεν έχω δουλειά!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μετά από ψάξιμο τεσσάρων μηνών δεν έχω βρει τίποτα και δεν μιλάμε να επιλέξω κάτι το οποίο μου αρέσει, αλλά οτιδήποτε μπορεί να μου δώσει χρήματα.
Στο σπίτι μου δεν έχω πολύ ελευθερία γιατί μένω λίγο έξω από την πόλη και δεν έχω αυτοκίνητο.
Τα 2 από τα 4 χρόνια που σπούδαζα είχα σχέση με έναν άντρα 15 χρόνια μεγαλύτερο (πολλοί θα είστε αρνητικοί και είναι κατανοητό)… Πείτε το αυθορμητισμό, πείτε πως γοητεύτηκα, πείτε το ανασφάλεια, ήμασταν μαζί…
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αυτός είναι από άλλο μέρος και όσο ήμουν φοιτήτρια βρίσκαμε τρόπο και βλεπόμασταν. Τώρα όμως όλα άλλάζουν. Νιώθω πολύ προβληματισμένη. Νιώθω πως αυτή η σχέση πια δεν με γεμίζει, δεν μου δίνει χαρά.
Φέρεται περισσότερο σαν “πατέρας ελεγκτής” παρά σαν φίλος μου! Δεν καταλαβαίνει τα συναισθήματά μου και πόσο άσχημα νιώθω σε αυτό το στάδιο της ζωής μου που όλα είναι στον αέρα. Κι αυτός ζητάει παιδιά και γάμους!
Πνίγομαι. Δεν θέλω να πάω να μείνω μαζί του. Δεν θα αντέξω σε ένα άλλο μέρος από τα 22 να αφοσιωθώ σε μια οικογένεια. Του το είχα πει από την αρχή και ήταν δική του επιλογή να συνεχίσει μαζί μου.
Τις τελευταίες μέρες δεν έχω όρεξη ούτε να του μιλήσω. Δεν θέλω να με ακουμπάει. Δεν νιώθω ευτυχισμένη και ήρεμη. Αντιθέτως. Φοβάμαι πως κάθε φορά που θα τον συναντήσω θα ακούσω τις ίδιες ερωτήσεις: “Γιατί δεν σηκώνεις το τηλέφωνο;”, “Γιατί είσαι απόμακρη;”… Μετά καβγάς, μετά λόγια για χωρισμό και μετά ούτε μια συγνώμη…
Νιώθω πως δεν με εκτιμάει, δεν με σέβεται, δεν αφουγκράζεται τα θέλω μου. Φοβάμαι πως η διαφορά ηλικίας δείχνει τα πρώτα σημάδια της. Και τώρα είναι τόσο δύσκολα τα πράγματα… Και μέσα σε όλα αυτά, λίγες μέρες πριν φύγω από την πόλη που σπούδαζα γνώρισα ένα παιδί 27 χρόνων. Με πλησίασε, μου μίλησε όμορφα κι εκεί που κοιτούσα την πόλη για τελευταία φορά έγειρε και με φίλησε…
Το απόλυτο σοκ! Πάλι το καρδιοχτύπι, η ανυπομονησία, όμορφα και τρυφερά λόγια… Ο χρόνος σταμάτησε κι εγώ ένιωθα για πρώτη φορά πως έλιωνα στα μάτια του, στο βλέμμα του, στα χείλη του, στα λόγια του…
Γύρισα σπίτι όμως κλαίγοντας από τύψεις κι από μπερδεμένα συναισθήματα. Μέχρι που την επόμενη μέρα μου είπε πως δεν μπορούσε να είμαστε μαζί, γιατί φεύγω από την πόλη και πως δεν είναι διατεθιμένος να κάνει μια σχέση από απόσταση με μια κοπέλα που μόλις γνώρισε. Το όνειρο τελείωσε. Ήταν μια τρέλα που ένιωθα πως είχα ανάγκη να τη ζήσω…
Νιώθω πως το μυαλό μου πάει να σπάσει, η καρδιά μου να έχει σταματήσει, η λογική να μην υπάρχει. Δεν μπορώ να καταλάβω τι νιώθω… Γιατί επέτρεψα να πραγματοποιηθεί αυτό το φιλί αν όντως αγαπούσα τον Δ.; Μήπως δεν ξέρω να αγαπάω; Μήπως πια τον αγαπάω σαν άνθρωπο; Ή μήπως τον κρατάω δίπλα μου από ανασφάλεια για να μην είμαι τελείως μόνη μου τώρα που γυρίζω πίσω χωρίς παρέες, χωρίς ανεξαρτησία; Κι εκείνο το φιλί γυρίζει συνεχώς στο κεφάλι μου… Νιώθω μπερδεμένη.
Μια ζωή καινούρια ξεκινάει για μένα… Μια ζωή όχι όπως τη θέλει η Λυδία, άλλα όπως θέλουν οι άλλοι. Νιώθω πως έχασα πολύ χρόνο και χάνω ακόμα… Και ποιος μπορεί να μου εγγυηθεί πως κάνω το σωστό;
Βοηθήστε με! Νιώθω πως θα τρελαθώ…
Λυδία
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;
Πες μας τη γνώμη σου, στείλε το σχόλιό σου!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
λοιπον ..ερωτευτηκες και τις δυοο φορες ! Εγω πιστευω πως καλυτερο θα ηταν να χωρισεις με το αλλο αγορι διοτι αυτος ψαχνει κοπελα για οικογενεια και παιδια ! Εσυ ομως δεν εισαι ακομα ετοιμη οποτε πιστευω πως πρεπει ηρεμα και χαλαρα να του δειξεις οτι θελετε να χωρισετε ! και σου λεω ενα τελευαταιο πραγμα ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΕΡΩΤΑΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ !
Απαντάς μόνη σου στην ερώτηση σου! Κρατάς τη σχέση σου από ανασφάλεια! Αφού δεν θες να είσαι πλέον μαζί με το φίλο σου και αφού έχουν αλλάξει οι ανάγκες σας, να του το πεις, να χωρίσετε και να κοιτάξεις τι θα κάνεις με την καθημερινότητα σου, χωρίς να έχεις γκρίνιες και τσακωμούς. Αρχικά, πάρε τηλέφωνο όποιο γνωστό και παλιό φίλο είχες στην πόλη σου και ενημέρωσε ότι γύρισες, ότι ψάχνεις δουλειά και αν, βολέψει, να πιείτε και έναν καφέ. Έπειτα στέλνε βιογραφικά ΠΑΝΤΟΥ, χωρίς απαραίτητα να ζητάνε κόσμο, απλά χτυπάς την πόρτα και αφήνεις το βιογραφικό σου. Να έχεις πάντα τα αυτιά σου ανοιχτά για οτιδήποτε προκύψει. Αν έχεις την οικονομική δυνατότητα, άρχισε μαθήματα σε κάτι που θα σε βοηθήσει επαγγελματικά, αλλά και κοινωνικά, π.χ. μία ξένη γλώσσα, ώστε και τη γλώσσα να μάθεις και κανέναν άνθρωπο να γνωρίσεις. Αν δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα, ψάξε δες τι μαθήματα διοργανώνει ο Δήμος σου ή κάποιος άλλος φορέας στην πόλη σου, με χαμηλό σχετικά κόστος (φωτογραφία, θέατρο, χορό). Εγώ αυτά είχα κάνει όταν πρωτογύρισα πίσω. Να χαμογελάς και να έχεις υπομονή!!
Αναγνώστριες και φίλες του Τlife γειά σας! Διαβάζω τακτικά τη στήλη με τις καθημερινές ιστορίες και τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλες μας και έτσι αποφάσισα να μοιραστώ και το δικό μου. Το πρόβλημα έχει να κάνει με συγγενικό πρόσωπο και είναι λεπτό γι αυτό και ζητώ ΒΟΗΘΕΙΑ καθώς δεν ξέρω πως να το χειριστώ. Αυτή η συγγενής με μιμείτα, χρόνια τώρα αλλά τελευταία έχω αρχίσει να συγχίζομαι.
Μόλις ήμασταν παιδιά θα έπαιρνε τα ρούχα που έπαιρνε, θα άκουγε τη μουσική που άκουγα, θα έφτιαχνε ακόμη και τα μαλλιά της όπως εγώ. Τότε μου φανόταν “γλυκούλι” το όλο θέμα αλλά τελευταία έχει πάρει άλλη τροπή καθώς δεν αρκείται μόνο στην κόπια. Παρουσιάζει ό,τι ξεπατικώνει από εμένα σαν να είναι ΔΙΚΟ της. Παίρνει τα ίδια ρούχα, αρχίζει να ακούει ξανά την ιδια ακριβώς μουσική με εμένα και προσφάτως αρχίζει να δείχνει ενδιαφέρον στο στιλ των αντρών που αρέσουν και σε εμένα.Και το κυριότερο, το παίζει σε γνωστούς και αδέρφια ότι αυτά είναι πράγματα που αρεσουν σε ΕΚΕΙΝΗ.
Με έχει κουράσει πολύ η όλη κατάσταση και δεν ξέρω πως να τη χειριστώ. Το θέμα είναι ότι όσες φορές εμμέσως πιάνω το θέμα το αποφεύγει ή θα κάνει πως δεν καταλαβαίνει.
Ρωτώ λοιπόν:
1) ανοίγω διάλογο?
2) την κάνω πέρα με το να κρύβω κάθε τι που κάνω για να μην το δω ως “δικό” της
3) Ή μερκά άτομα τελικά δεν θέλουν πολλές ευγένειες και να ξεκινήσω πόλεμο (υπόγειο όπως και ο δικός της)?
εισαι ερωτευμενη με τον καινουριο!!! αφου ο αλλος δεν σε γεμιζει, μπορεις να τον χωρισεις…. τωρα οσον αφορα τον καινουριο, αν ενδιαφερεται πραγματικα θα επιστρεψει ακομα και αν βρισκεσαι μακρυα… κανε υπομονη! το μελλον θα δειξει!!! σου ευχομαι καλη τυχη!!!
το να τον κρατασ τον αλλον διπλα σου βλεπεισ οτι δεν σε βοηθαει αστον να φυγει.Αμα σε αγαπουσε θα σε καταλαβαινε και αμα τον αγαπουσεσ και εσυ θα τον καταλαβαινεσ ομωσ απο οτι βλεπεισ δεν εχετε τσ ιδιεσ αποψεισ στο θεμα του γαμου αλλα και στο θεμα των παιδιων.Εχεισ ενα πατερα και δεν χρειαζεσαι και δευτερο.Δεν τον αγαπασ και το ξερεισ,νομιζεισ πωσ αμα χωρισεισ θα νιωσεισ μονη αλλα θα συμβει το αντιθετο θα νιωσεισ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!Οσο αφορα τον αλλον μπορει το φιλι σασ να ηταν κατι που το χρειαζοσασταν και οι 2 εσυ για την γνωστη καταπιεση και αυτοσ για τουσ δικουσ του λιγουσ….αμα σημαινε κατι για αυτον δεν θα σε αφηνε.Η ΖΩΗ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ και δω πρεπει να δειξεισ τι πραγματικα αξιζεις,δειξε ποσο δυνατη εισαι και πιστεψε στον εαυτο σου αλλα και στισ δυνατοτητες σου.Προσπαθησε να κανεισ καινουριεσ φιλιεσ.Επισησ ψαξε για δουλεια οχι μονο στην πολη σου αλλα και στισ τριγυρω…αυτο θα σε βοηθησει και στισ νεεσ παρεεσ αλλα και σε καινουριουσ ερωτεσ…..
Λοιπόν γλυκιά μου αρχικά δε θεωρώ λογικό οτι ένας ανδρας 37 χρονών πιέζει για γάμο μια κοπέλα 22, η οποία δεν έχει ζήσει και χαρεί σχεδόν τίποτα από τη ζωη. Θα έπρεπε να σκέφτεται ότι είναι πολύ νωρίς και κάποια στιγμή στο μέλλον ίσως κουραστείς-βαρεθείς γιατί είσαι πολύ μικρή και δεν έχεις εμπειρίες για να κρίνεις πως θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος που θα μοιραστείς την υπόλοιπη ζωή σου μαζί του. Εφόσον ήδη ένιωσες κάτι για κάποιον άλλον σημαίνει ότι έχεις φύγει από αυτή τη σχέση και αργά ή γρήγορα θα βρεθεί κάποιος άλλος που θα σε γοητεύσει. Μη φοβάσαι τα καλύτερα έρχονται, να το θυμάσαι!!!!!
Bάλε 1 χ και στους 2 κ προχώρα μπροστά….Εξηγούμαι, τον α τον βαέθηκες μάλλον , αλλά δε το πολυπαραδέχεσαι…Ο β απλά ήθελε να πηδ…ξει και δεν πρόλαβε.Και να σε γούσταρε, με τι λεφτά να πηγαινοέρχεται με την κρίση…..ʼστο….Οπότε προχώρα, είσαι 22, έχεις κοντά μια 10 ετία να βρείς “άντρα”. Πειραματίσου και ότι βγεί, αρκεί να κρατάς τα όριά σου….