Καλησπέρα!
Χρειάζομαι τη βοήθειά σας γιατί δεν ξέρω πια τι να κάνω…
Είχα μια σχέση με κάποιον για πολλά χρόνια -οχτώ για την ακρίβεια. Ξεκίνησε όταν ήμουν ακόμα στο σχολείο και συνεχίστηκε μέχρι πέρσυ. Στην αρχή (όπως πάντα) ήταν όλα πολύ ωραία μεταξύ μας και δεν είχαμε ποτέ ιδιαίτερα προβλήματα. Τα τελευταία χρόνια όμως άρχισε να μου λέει ότι χρειάζεται χρόνο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Να μην σας τα πολυλογώ, έπειτα από εντάσεις και αρκετά on-off χωρίσαμε οριστικά γιατί εκείνος όπως είπα ήθελε “το χρόνο του”. Όπως καταλαβαίνετε διαλύθηκα. Με πήρε από κάτω και προσπαθούσα να συνέλθω. Εγώ ήμουνα ακόμα πολύ ερωτευμένη μαζί του. Ήταν ένας άνθρωπος που πίστευα ότι δεν θα χωρίσουμε ποτέ. Ταιριάζαμε πολύ, επικοινωνούσαμε, περνούσαμε όμορφα.
Αυτόν τον έναν χρόνο που έχουμε χωρίσει, έχω μάθει ότι εκείνος έχει βγει με διάφορες άλλες κοπέλες. Εγώ τίποτα. Μερικές φορές πίεσα τον εαυτό μου, αλλά δεν τα κατάφερα. Βγήκα με κάποιον αλλά ήταν μόνο από αντίδραση. Κι όσο ήμουν σε αυτό το ραντεβού το μόνο που σκεφτόμουν ήταν τι ωραία που περνούσα στη σχέση μου.
Τον τελευταίο καιρό έμαθα ότι έχει κάνει κανονική σχέση και τρελάθηκα. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μια κάποια επικοινωνία. Εκείνος είναι που μου τηλεφωνεί, όχι εγώ. Για να δει τι κάνω, που είμαι και τέτοια…
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μου το επιβεβαίωσε κι ο ίδιος ότι έχει κάνει σχέση. Αλλά εγώ έχω μείνει στάσιμη. Ακίνητη. Προσπαθώ να συνέλθω και δεν μπορώ. Προσπαθώ να συνεχίσω τη ζωή μου και μου είναι αδύνατο. Μέσα μου βαθιά ακόμα ελπίζω κι αυτό είναι που με κάνει ακόμα πιο έξαλλη με τον εαυτό μου…
Τι θα με συμβουλεύατε; Χρειάζομαι πραγματικά τη βοήθειά σας;
Τάνια
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;
Πες μας τη γνώμη σου, στείλε το σχόλιό σου!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Top Stories ![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%2024%2024'%3E%3C/svg%3E)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ειλικρινά δεν ξέρω τι να σου πω, Τάνια, για να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα. Το μόνο που δεν μου άρεσε καθόλου εδώ είναι ότι εκείνος ζήτησε το χρόνο του, αντί να σου πει τι συμβαίνει στ’ αλήθεια. Θα μπορούσε να κάνει κουβέντα μαζί σου για να σου πει ότι δεν τον καλύπτει πια αυτή η σχέση, για να ξέρεις πού βαδίζετε. Αν είχατε σχέση από τότε που ήσουν στο σχολείο, είναι λογικό, εφόσον ήταν η πρώτη σου σοβαρή σχέση, να σου φαίνεται αδιανόητο να είσαι χώρια με τον άνθρωπο αυτό. Ωστόσο, ειδικοί συμφωνούν ότι το μάξιμουμ χρονικό διάστημα για να ξεπεράσεις κάποιον είναι τα 2 χρόνια. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, όμως πίστεψέ με, εάν παρέλθουν δύο χρόνια, θέλεις-δεν θέλεις, με την καθημερινότητα, με τα διάφορα προβληματάκια και με τις ασχολίες που θα έχεις, θα το ξεπεράσεις. Θα σου έλεγα να μην επικοινωνείς τακτικά μαζί του, π.χ. μη σηκώνεις πάντα το τηλέφωνο ή απάντησέ του σε τυχόν μήνυμα την επόμενη μέρα. Όχι για να δείξεις σ’ εκείνον κάτι, αλλά μόνο και μόνο για ν’ αποδείξεις στον εαυτό σου ότι έχεις ζωή μετά από αυτόν. Ξεκίνησε από αυτό και θα δεις ότι όλα θα πάνε καλύτερα.
Ταινία καλησπέρα!Ειναι λογικό να αισθάνεσαι άσχημα μετά από τόσα χρόνια σχέσης Όμως όσο μεγαλώνουμε πρέπει να νιώθουμε θλίψη μόνο για καταστάσεις-ανθρώπους που πραγματικά αξίζουν.Η γνωστή ατάκα αναφέρεται από ανθρώπους μη συναισθηματικούς ή εγωιστές που δεν θέλουν να παλέψουν για τη σχέση τους ή έχουν βρει κάτι άλλο και δεν έχουν το θάρρος να μας το πουν.Θα σου δώσω μια συμβουλή που εφάρμοσα και στον εαυτό μου όχι από ερωτική απογοήτευση αλλά λόγω θανάτου (για 2 έτη λόγω έντονης θλίψης δεν μπορούσα να εργαστώ ) άφησα τον εαυτό μου να ηρεμήσει και βγήκα εκεί έξω όταν συνήλθα.Το ίδιο να πράξεις και ΕΣΥ!! Ραντεβού να βγεις μόνο όταν αισθανθείς έτοιμη-ήρεμη με τον εαυτό σου.Σου εύχομαι καλή συνέχεια & σύντομα να γνωρίσεις κάποιον που θα αξίζει πραγματικά!!!!Φιλια
Θα σου πω εγώ τι έκανα και με βοήθησε πάρα πολύ. Αν θέλεις το ακολουθείς, αν θέλεις μην το ακολουθείς, όμως μη με κρίνεις σε παρακαλώ. Πέρασα κάποτε κάτι παρόμοιο, αν και η σχέση μας ήταν μόλις δύο ετών. Λοιπόν, για να τον ξεπεράσω, του έκανα μία… νεκρώσιμη ακολουθία (παρόλο που είναι ζωντανός ο άνθρωπος). Τύπωσα φωτογραφία του σε ασπρόμαυρο, την έβαλα σε μαύρη κορνίζα, άναψα κεριά κι έφερα ένα στεφάνι. Ένιωθα σα να του λέω το τελευταίο αντίο και θρήνησα, έκλαψα, άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο. Όλα αυτά, εννοείται, ιδιωτικά, χωρίς να το μάθει ποτέ κανείς. Κι όμως, με βοήθησε πολύ. Ήταν σα να έφυγε από τη ζωή, από τη δική μου κυρίως ζωή, κι εγώ τον αποχαιρέτησα χωρίς να τον κατηγορήσω ή να αναρωτιέμαι περαιτέρω το “γιατί”. Και μετά από μια βδομάδα που έτυχε να τον δω σε μία έκθεση και χαιρετηθήκαμε, για μένα ήταν σα να μη σήμαινε τίποτα, σα να είχε πεθάνει μέσα μου εκείνο το κομμάτι που τον ήθελε απεγνωσμένα. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, έκανα μια “κηδεία” στα συναισθήματά μου για εκείνον, κατάλαβες; Δεν ξέρω αν έχει κανείς δοκιμάσει κάτι τέτοιο, αλλά για μένα λειτούργησε. Ίσως να λετουργήσει και για σένα.
Τανια μου, ειμαι κ εγω στην ιδια κατασταση με σενα ειχα σχεση 3 χρονια με ενα παιδι κ ειμασταν πολυ ερωτευμενοι. Ξαφνικα μου λεει οτι θελει να μεινει μονος του κ εδω κ 4 μηνες προσπαθω να το ξεπερασω. Με βοηθαει να μην μαθαινω νεα για αυτον κ να αποφευγω τυχον συναντησεις. Προσπαθησε να μην επικοινωνειται γιατι ετσι δν μπορεις να τον ξεπερασεις. Σκεψου οτι ολα γινονται για καποιο λογο κ πως δν ευθυνεσαι εσυ για αυτον τον χωριμο. Καλη τυχη!!!
θα ηθελα να σε ρωτησω?εκεινος τι ηλικια εχει?γιατι αν ειστε συνομηλικοι κ ειστε μαζι απ το σχολειο και οι 2 τοτε για μενα η γνωμη μου ειναι διαφορετικη απ ολες.επειδη εχω καποια χρονια περισσοτερα απο σενα(αρκετα)θα μου επιτρεψεις να σου πω(λογω πειρας)πως οι αντρες -τα αγορια σε αυτην την ηλικια δεν μπορουν να ζησουν μονο με 1 γυναικα σε ολη τους την ζωη.η σχεση σας διηρκησε 8 χρονια,απ τα μαθητικα σας χρονια!εκεινος εφυγε κοριτσακι μου οχι επειδη δεν σε θελει αλλα επειδη θελει να δοκιμασει και αλλες γυναικες ,να παρει εμπειριες ως αρσενικο που ειναι και εχουν απολυτο δικιο.ακομα και για εμας τις γυναικες ειναι ετσι αλλα σε λιγοτερο βαθμο.εκεινος με τα χρονια να εισαι σιγουρος οτι σε εσενα θα ξανα γυρισει.ετσι γινεται συνηθως στους παιδικους ερωτες.εσυ τωρα προσπαθησε να μην σκεφτεσαι,βγες,διασκεδασε,απεκτησε και αλλα ενδιαφεροντα.γνωρισε κοσμο οχι απαραιτητως να κανεις κατι ερωτικο αλλα για δημοσιες σχεσεις να ξεχαστεις.μην πιεσεις ποτε τον εαυτο σου εφοσον δεν εισαι ετοιμη να κανεις κατι με καποιον για να τον ξεχασεις.δεν ειναι αποτελεσματικο.το οτι δεν σου αξιζει δεν μπορω να το πω.εχει και αυτος τα δικια του,την νιοτη του,τον αντρισμο του να αποκτησει εμπειριες και να παει και με αλλες γυναικες και ειναι φυσικο.καλυτερα να τα κανουν τωρα παρα αργοτερα οταν μεγαλωσουν.αυτη ειναι η φυσικη εξελιξη των αντρων.εσενα σε αγαπησε,8 χρονια ηταν αυτα.αλλα ηθελε και τον χρονο του να δοκιμασει και αλλα.οταν μεγαλωσεις και περασουν τα χρονια θα με θυμηθεις….ειμαι σιγουρη.καλη τυχη και να εισαι δυνατη στη ζωη σου!
Κοριτσι μου, ειναι λογικο μετα απο 8 χρονια να κανεις ετσι, αλλα οσο και να μην σε παρηγορει αυτο τωρα, θα τον ξεπερασεις, θα τον ξεχασεις και κατα πασα δυνατοτητα θα ζησεις κατι πιο δυνατο και εντονο στην πορεια της ζωης σου με μαθηματικη ακριβεια.Δεν μπορεις να συγκρινεις εναν μαθητικο ερωτα με εναν ερωτα που θα τον βιωσεις ουσα εμπειρη, ωριμη και σιγουρα εχοντας μετρο συγκρισης αυτη τη φορα. Αυτο που σε ποναει και δεν μπορεις να προχωρησεις τωρα,ειναι οτι πηρε αυτος την αποφαση να φυγει και όχι εσυ και φυσικα η συνηθεια και η οικειοτητα που σας εδενε.Ευτυχως να λες που χωρισατε μεταξυ σας τωρα, γιατι πραγματικα ενας εφηβικος ερωτας, ακομα κι αν καταληξει στα σκαλια της εκκλησιας, το πιθανοτερο ειναι να επελθει ενα ωραιοτατο διαζυγιο στην πορεια,που πιστεψε με, ειναι πιο επωδυνο απο αυτο που ενδεχομενως περνας τωρα.